Ål

zaterdag
We hebben beiden een slechte nacht gehad. De grond was behoorlijk hobbelig en het voelde beslist niet fijn om niet gedoucht te zijn.
Het regende pijpenstelen en natuurlijk was het niet warm toen we opstonden. Ik denk zo rond het vriespunt. We pakten in. We hadden gisteravond besloten de Rallarvegen te laten voor wat ze waren en tot Haugastøl met de trein te gaan.

De 6 kilometer naar het station was zwaar, zeer zwaar. Het pad was op veel plaatsen overdekt met sneeuw. Soms konden we lopend de fietsen doorduwen en op andere punten moesten de tassen er af en sleepten we de fietsen over de met sneeuw bedekte hellingen. Het was moeilijk om niet naar beneden te glijden.

Het kostte ons twee uur om op het station te komen, waar 6 fietsers uit gestapt waren. Twee ervan waren Nederlandse mannen. We wisselden ervaringen uit. Ze vertelden ons dat het vanaf Finse redelijk te doen was, maar dat ze wel begrepen dat we het over gingen slaan. We hadden met ze te doen. Ze hadden geen tent mee en het eerste hotel is pas in Myrdal.

We stapten uit de trein in Haugastøl. Onderweg hebben we veel sneeuw gezien. Vanaf Haugastøl was het fietsen een peulenschilletje. We gingen van 990 meter hoogte naar 430 meter in Ål, waar we kamperen. Een Nederlandse fietster, op weg naar het noorden, vroeg ons onze ervaring met de Ralarvegen. Ze had ongelofelijk veel bepakking bij zich. Alleen de stress bij het op en af stappen van de trein lijkt mij al voldoende om ook met haar te doen te hebben.

Alles nog eens overdenkend komen we tot de conclusie dat de Ralarvegen door een schitterend gebied gaat en dat je er het beste in augustus naar toe kunt gaan. Er zijn volop fietsen te huur bij de stations van Myrdal en Finse voor de dagtoerist.

About


Twitter