Jun 20
In een van die dorpjes kwam er zelfs een meisje enthousiast naar ons toe gehuppeld en ging zitten in de berm om naar ons te kijken. Ietsje verder zagen we oranje boeien aan een boom hangen en onder een andere boom gevuld met paddenstoelen zat een vrouw te handwerken. Om maar een indruk te geven. We zaten er na 80 kilometer helemaal door. Bert fietste nog redelijk, zij het langzamer, maar ik had nauwelijks kracht over. We waren in Kvinesdal waar volgens de kaar een camping was en stonden boven bij de weg die naar een kampeerterrein liep, maar die borden waren afgeplakt en we waren het niet zeker. We vroegen het aan een vrouw, die ons vertelde dat het over een maand open zou zijn voor een Bijbelkamp en dat het dan druk zal zijn. Ze zag dat we erg moe waren en nodigde ons bij haar en haar man uit om in de tuin te kamperen, of gewoon bij hen in de kamer op de bedbank. We konden ons douchen en eten krijgen. We werden heel gastvrij ontvangen en het werd een gezellige avond.
Kvinesdal
Volgens het boekje dat bij het setje kaarten zat is het traject tussen Flekkefjord en Egersund een ware achtbaan, maar ik denk dat we dat vandaag al gehad hebben. Net als achtbaankarretjes gingen we traag de bergen op, om er daarna weer razendsnel vanaf te racen. We stijgen elke keer in korte tijd enorm hoog, met steeds weer geweldige uitzichten. Vroegen we ons twee jaar geleden nog af waar alle huizen stonden die bij de brievenbussen hoorden die we langs de weg zagen staan, dan hebben we nu het antwoord: hoog op de rotsen en wij fietsen er nu elke keer naar toe. De huizen staan soms apart, soms staan er een paar bij elkaar in een buurtschap met naam. Op de kaart staat een roze vlek, alsof er een dorp is en we denken elke keer dat er bij de volgende roze vlek wel een mogelijkheid zou kunnen zijn om wat te eten te kopen. Maar er is niets, helemaal niets.In een van die dorpjes kwam er zelfs een meisje enthousiast naar ons toe gehuppeld en ging zitten in de berm om naar ons te kijken. Ietsje verder zagen we oranje boeien aan een boom hangen en onder een andere boom gevuld met paddenstoelen zat een vrouw te handwerken. Om maar een indruk te geven. We zaten er na 80 kilometer helemaal door. Bert fietste nog redelijk, zij het langzamer, maar ik had nauwelijks kracht over. We waren in Kvinesdal waar volgens de kaar een camping was en stonden boven bij de weg die naar een kampeerterrein liep, maar die borden waren afgeplakt en we waren het niet zeker. We vroegen het aan een vrouw, die ons vertelde dat het over een maand open zou zijn voor een Bijbelkamp en dat het dan druk zal zijn. Ze zag dat we erg moe waren en nodigde ons bij haar en haar man uit om in de tuin te kamperen, of gewoon bij hen in de kamer op de bedbank. We konden ons douchen en eten krijgen. We werden heel gastvrij ontvangen en het werd een gezellige avond.