Noresund

Beert

zondag
Als eerste zijn we vanmorgen naar de Stavekirke in Torpo gefietst. In de Hallingdalvallei hebben veel Stavekirken gestaan. Van de kerk in Torpo is niet alles bewaard gebleven. Ingebjørg, onze gids, vertelde ons de hele geschiedenis van de kerk. Het kerkje in Fantoft miste deze uitleg. Het kerkje van Torpo, wat er van over is, is authentiek. Je ruikt de geur van het nog levende hout.
Naast de kerk staat een kerkje uit 1850. Deze is gebouwd omdat de mensen iets groters en comfortabeler wilden. Met het bouwen van deze nieuwe kerk is men begonnen met het wegnemen van onderdelen van de stavekirke. Iedereen nam wat die gebruiken kon. Waarschijnlijk is dat met veel stavekirken zo vergaan. In het openluchtmuseum in Oslo staat een, door de koning geredde stavekirke uit Gol.

Toeristen werden uit de bus gelaten in het doodse stadje Gol. Er was, op de supermarkt na, geen winkel open. Zondagsrust in Noorwegen.

We hebben de hele dag weg 7 gevolgd, een drukke weg, zelfs op zondag. Het fietst vlot op zo'n verkeersader. Het is alleen jammer dat de weg niet breed genoeg is, of de strook naast de weg niet breder is voor fietsers. Je ziet ook weinig fietsers. We zagen 2 keer 2 vakantiefietsers en een gewone fietser. En dat op de 106 kilometer van vandaag. Automobilisten zijn niet ingesteld op fietsers. Voor hen zijn we een rariteit. Sommige gestoorde automobilisten roepen iets vanuit hun raampje in het Noors, wat zoiets zou kunnen betekenen als:"Ben je gestoord ofzo!?!"
Weer anderen doen alsof we er niet zijn en rijden rakelings langs ons.
Maar voor die paar fietsers kun je ook moeilijk een bredere strook langs de weg aanbrengen.

De hele weg reden we van 430 meter hoogte naar 140 meter hoogte. Rond om ons bergen met bossen, een heel lang uitgestrekt dal. De huizen zijn bruin of donkerrood.
We zagen veel waarschuwingsbordjes voor elanden. Ik heb er weinig hoop op er een te zien. Een beetje slimme eland blijft uit de buurt van zo'n drukke weg.

About


Twitter